مازيار سميعي براي جنبش زنان ايران، ترانهاي سروده، ثمين عابدي آهنگي براي آن تنظيم كرده و شيرين اردلان و آزاده فرامرزيها، آن را خواندهاند. اين ترانه را ميتوانيد از تارنماي ميدان زنان دريافت كنيد. حتا اگر مثل من، اينترنت پرسرعت نداريد؛ نگران نباشيد، چرا كه حجم آن بسيار كمست و مشكلي پيش نميآيد.
به نظرم، سرود بسيار زيباييست. اما اي كاش خانمهايي كه آن را اجرا كردهاند، به جاي لحني غمگين، لحني حماسي ميداشتند. البته شايد اشكال از تنظيمكنندهي آهنگ باشد، نميدانم. اما اين را به خوبي ميدانم كه حماسي بودن، از ويژگيهاي جنبشي چون جنبش زنانست؛ پس سرود آن هم بايد، اين ويژگي را داشته باشد.
***
جوانه میزنم
به روی زخم بر تنم
فقط به حکم بودنم
که من زنم، زنم، زنم
چو هم صدا شویم و
پا به پای هم رویم و
دست به دست هم دهیم و
از ستم رها شویم
جهان دیگری
بسازیم از برابری
به هم دلی و خواهری
جهان شاد و بهتری
نه سنگ و سارها
نه پای چوب دارها
نه گریه های بارها
نه ننگ و عارها
جهان دیگری
بسازیم از برابری
به هم دلی و خواهری
جهان شاد و بهتری
